کلاش پاافزاری با قدمت ۲ هزار ساله تهیه و تنظیم گردیده از مواد طبیعی جان دار در محیط مانند نخ و چرم می باشد که با توجه به خنکی و سبکی آن زیاد زمینه توجه می باشد و در فصول گرم سال زمینه استفاده قرار می گیرد .
به بهانه وجود هنرمندان مختلف ایجاد کلاش در مریوان، اداره میراث فرهنگی، صنعت های دستی و گردشگری از ۲ سال پیشین پرونده جهانی شدن این شهرستان را به تیتر شهر جهانی کلاش آغاز کرد .
کلاش فقط پای افزاری میباشد که دارای خط تقارن هست به این معنی که چپ و راست برای آن نمی باشد و برای حفظ این فرم و مدل باید هر چند زمان کلاش را راست و چپ و یا چپ و راست پا کرد .
پیاده روی با کلاش متناسب با فرم و مرفولوژی پاهاست، کفه آن و قسمت سینه گود پا بر آمده و در پاشنه پا بر جسته این فرم باعث رفع خستگی و عدم خسته شدن پاها در هنگام پیاده روی می شود .
از نظر زیست محیطی هیچ نوع آلودگی محفظه سپس از به کار گیری آن ساخت نمی شود، زیرا مواد مصرفی آن کاملا طبیعی می باشد و در خاک کمتر از یک سال تجزیه و به عناصر طبیعی خود تبدیل می شود در حالی که سایر پای افزارها تعدادی سال ارتفاع می کشد که تجزیه شود .
در ساخت و ایجاد این پای افزارهیچ دسته دستگاه صنعتی دخیل نمیباشد این امر باعث می شود قضیه اشتغال را برای افراد متعددی در حوزه ایجاد نماید و مواد اولیه مورد نیاز برای کلاش پارچه نخی مانند متقال٬ چلوار٬ نخ تابیده شده نمره٬ لایه، لایه پوست٬ یا این که چرم گاو است .
کلاش بافی علاوه بر مریوان در شهرستان های گوناگون کردستان سنندج، دیواندره، سروآباد و کامیاران و سقز هم رواج داراست اما مریوان به علت تعداد فعالان بالا به تیتر راس تولید این کفش محسوب می شود .
شهرستان
مرزی مریوان در ۱۳۰کیلومتری شمال غربی سنندج مرکز استان کردستان و هم مرز با مملکت عراق قرار گرفته میباشد و تا به امروز ۵۱ اثر تاریخی این شهرستان در فهرست اثرها باستانی میهن به تصویب رسیده است
برچسب:
نویسنده: charmsara